Pauwels Rebecca Fotografie
Be real - not perfect
Ik ben Rebecca
Als iemand mij vraagt wat ik doe, zeg ik meestal:
Ik ben gespecialiseerd in het vastleggen van connecties tussen mensen, aan de hand van beelden.
Ik leg graag mensen vast zoals ze echt zijn. Niet door jullie voortdurend te laten poseren, maar door te kijken naar wat er tussen mensen gebeurt. Een blik, een aanraking, samen lachen of net dat kleine gebaar dat voor iemand anders misschien onopgemerkt blijft.
Mijn eerste liefde binnen fotografie was onderwaterfotografie. Daar leerde ik kijken naar licht in omstandigheden waarin niets vanzelfsprekend is. Rustig blijven, observeren en zien wat er wél mogelijk is.
Die blik neem ik vandaag nog altijd mee. Daarom zeg ik ook vaak: staar je niet blind op de perfecte locatie. Soms zie ik op een plek waar jullie zelf gewoon voorbij zouden lopen het licht, de compositie en het beeld al voor me.
Jullie zijn belangrijk in mijn foto's. Niet de locatie. Het is aan mij om te zien wat er mogelijk is.
De kleine dingen die later groot worden
Ik heb altijd veel aandacht voor de kleine dingen. Niet omdat ze op dat moment bijzonder lijken, maar omdat ze dat later vaak wel worden.
Je kinderen ophalen van school. Het vieruurtje aan tafel. Dat lange gezicht omdat er huiswerk gemaakt moet worden. Samen spelen op zondag of het vaste ritueel voor het slapengaan.
Vandaag lijkt het heel gewoon. Maar net in die momenten zie je je kinderen zoals ze echt zijn: hun trekjes, hun gewoontes, de manier waarop ze kijken, bewegen en reageren.
En soms kijkt oma of opa later naar zo'n foto en zegt: “Ja, dát is hem. Zijn papa deed dat vroeger precies zo.”
Ook op een trouwdag zoek ik naar die kleine dingen. Een blik van je vader. Een hand op een schouder. De reactie van een vriendin. Een gewoonte tussen twee mensen die voor een ander misschien niets betekent, maar voor jullie een heel verhaal vertelt.
Kijk maar eens naar je eigen oude foto's. Vaak herinner je je niet alleen wat erop staat. Je kent het verhaal eromheen nog.
Dat zijn de beelden die ik wil maken. Niet alleen van hoe jullie eruitzagen, maar van wie jullie waren.
Ik leg niet vast hoe het lijkt,
maar hoe het voelt.
